Zmiany zachodzące w środowisku naturalnym coraz wyraźniej wpływają na występowanie i liczebność ptaków w Polsce. Jak wskazują materiały Ministerstwa Klimatu i Środowiska, na sytuację wielu gatunków oddziałują jednocześnie czynniki klimatyczne, przekształcenia krajobrazu oraz presja związana z działalnością człowieka.
W ostatnich latach obserwuje się wyraźne przesuwanie zasięgów niektórych gatunków. Ptaki typowe dla cieplejszych rejonów Europy coraz częściej pojawiają się również w Polsce. Przykładem są szczudłak czy szablodziób, a także rosnące populacje czapli białej i żołny. Jednocześnie gatunki związane z chłodniejszym klimatem stopniowo tracą swoje stanowiska lub zmniejszają liczebność. Dotyczy to m.in. droździka, czyża, jarząbka, a także cietrzewia i głuszca.
Problemem pozostają także zmiany w krajobrazie rolniczym. Upraszczanie struktury upraw, zanik terenów podmokłych oraz intensyfikacja rolnictwa wpływają negatywnie na wiele gatunków ptaków. Spadki liczebności odnotowuje się m.in. w przypadku kulika wielkiego, rycyka czy czajki. Trend ten potwierdzają wskaźniki monitorujące stan ptaków krajobrazu rolniczego, które w ostatnich latach wykazują tendencję spadkową.
Zmienia się również zachowanie ptaków związane z migracjami. Coraz łagodniejsze zimy sprawiają, że część gatunków rezygnuje z dalekich wędrówek i pozostaje w kraju przez cały rok. Dotyczy to m.in. żurawi, gęsi i łabędzi. Z jednej strony jest to efekt zmian klimatycznych, z drugiej może powodować nowe wyzwania, np. dla rolników, których uprawy są narażone na żerowanie ptaków.
Eksperci podkreślają, że ptaki stanowią ważny wskaźnik kondycji środowiska. Obserwowane zmiany pokazują, jak silnie na przyrodę wpływają zarówno procesy klimatyczne, jak i działalność człowieka, co w dłuższej perspektywie może mieć znaczenie dla całych ekosystemów.
Źródło:MKiŚ
